نامه دیوید گیلمور به مناسبت درگذشت ریچارد رایت

این متن ترجمه نامه ای است که دیوید گیلمور در سایت رسمی خود به مناسبت مرگ ریچارد منشر کرده است :

هیچ کس جای ریچارد رایت را نمی گیرد. او شریک موسیقایی و دوست من بود.

در کشاکش جدال ها بر سر اینکه پینک فلوید چیست و چه کسی است، قدرت او اغلب فراموش میشد.

او مهربان، بی ادعا و سر به زیر بود اما صدا و نوازنگی پراحساس و زنده اش، در بهترین کارهای پینک فلوید نقشی جادویی داشت.

هیچ گاه با کسی همچون او ننواخته ام. ترکیب صدای من و او و هم اندیشی موسیقایی ما اولین بار در 1971 و در Echoes ظاهر شد. به نظر من بهترین لحظه های پینک فلوید آنهایی بود که ریچارد بر سر ذوق بود. از اینها گذشته، بدون Us & Them و The Great Gig In The Sky که هر دو را او ساخته بود بر سر The Dark Side Of The Moon چه می آمد؟ بدون تاثیر او آلبوم Wish You Were Here درست از آب در نمی آمد.

در سال های میانی، به بسیاری دلایل او مسیر خود را گم کرد، اما در اوایل دهه نود و با آلبوم The Division Bell، سرزندگی، اشتیاق و ذوق به او بازگشت و سپس واکنش تماشاچیان به حضور او در تور 2006 من سبب خوشحالی بسیار بود. این نشان فروتنی او بود که از آن همه تشویق های بی امان شگفت زده می شد (هر چند برای ما آن تشویق ها جای تعجب نداشت)

مثل خود ریک، برای من هم بیان احساساتم در کلمات سخت می نماید، اما دوستش داشتم و بسیار دلتنگش خواهم شد.

دیوید گیلمور
15 سپتامبر 2008